Szok...

W godzinach popoludniowych zadzwonil telefon. Jako ze numer byl zablokowany spodziewalam sie oszolomow z Vodafona albo innych takich. A tu - wot siurpryza... Mila pani zapytala czy ja to ja, a po potwierdzeniu zaoferowala termin operacji slupka - na 28 stycznia czyli przyszla sobota i co ja na to? Ja na to ze jak najbardziej i ze moze byc nawet jutro z rana. Albo i dzis w nocy. Potem odpytala mnie jeszcze na okolicznosc posiadania cukrzycy, przyjmowanych lekow, alergii... W szoku niejako bedac zapytalam czy to na pewno na zabieg, a nie na kolejne spotkanie. Ale nie - operacja jak najbardziej. I jeszcze na koniec obiecala, ze poczta podesle szczegoly i tyle.
A ja grzebie w stosach literatury, ktora dostalam w ciagu ostatnich prawie trzech lat i usiluje sie doszukac ktory konkretnie zabieg mi zrobia i jak dlugo potem bede nieczynna. Jakos na tyle dlugo bylo to kiedys-tam-w-przyszlosci, ze na takie drobiazgi nie zwracalam sprawy.
Na razie sie doszukalam, ze mi wyrzna kawalek dysku, a nawet dwoch, a potem ma juz byc cud-malina.
A jako ze malin nie lubie, to nie moge sie doczekac na te "truskawke" ;)
Co prawda z tej okazji inne plany beda musialy poczekac, ale ciecie-rzniecie to zdecydowanie priorytet.
Przeraza mnie tylko nieco wizja przyszlego tygodnia, bo w zwiazku z wygranym przetargiem trzeba (czytaj: ja musze) opracowac nowa papierologie zgodna z wymaganiami klienta. I mialam to zrobic do konca lutego, a teraz musze sie liczyc z tym, ze w lutym mnie nie bedzie, wiec mam na to tydzien. A nie pozwole tego opracowac nikomu innemu, bo JA bede z tym pracowac na codzien i chce miec zrobione jak JA chce, a nie co jakims niedouczkom sie wydaje. A z klientem mam na tyle dobre uklady i na tyle znam wymagania, ze WIEM, ze zrobie tak ze mi bedzie latwo, a im przyjemnie.
Chyba sie jutro z tej okazji upije :)

Fotorelacja...

Obiecane, zatem wrzucone...

Slicznie bylo, a szczegolnie zwracam uwage na:

a) surferow w styczniu (sic!)

b) "szamanskie" czarne dziury (tu: w zblizeniu)

c) wredne "kaktusy", z ktorych ino reka mi wystawala

d) typowe irlandzkie drozki

P.S. Hitem wizyt od-googlowych na ten rok zostaje (i sadze, ze do konca roku nic nie zdobedzie wyzszej pozycji) jest: "kiedy bedzie koniec swiata i jak zginiemy".

Wycieczkowo...

No bo ilez mozna siedziec w domu, prawda?
Zatem wczoraj (masakrycznie pozno, bo kolo poludnia) podjeta zostala szybka decyzja, ze jedziemy zobaczyc ocean. Wiec na M1, potem A4, potem szybki lunch w Enniskillen, potem jakimis bocznymi drozkami polnocna strona Upper Lough Erne, potem Ballyshannon, a potem - ocean... I tak akurat w sam czas na zachod slonca. A w masakrycznie zimnej wodzie moczylo sie stado stracencow. Znaczy tych, no... surferow. Osobiscie uwielbiam wode i wszystko co z nia zwiazane, ale toto chyba przesada.
I tylko znowu snu za malo, bo wracalismy czarna noca.

A! A w sobote upolowalam kozaki. Czarne, zamszowe, za kolano i na szpilce. Wpadly mi w oko pare miesiecy temu, ale cena £120 nieco odstraszala (ze niby tani ten TX Maxx, tak?) Ale widac przeczekanie tez ma swoje zalety, bo cena spadla o 80%, no wiec grzechem byloby nie wziac. Zaluje tylko, ze do pracy nie moge w nich chodzic. W ogole to najchetniej bym ich nie zdejmowala, ba, nawet spac w nich moge :) Taki maly, butowy odpal mnie dopadl :)


P.S. Zdjecia beda. Pozniej. Znaczy Atlantyku, nie butow :)

Szlag by to...

Mimo pozytywnego nastawienia chu***steczkowo ten rok sie zaczal.
Samochod u mechanika - mokre liscie na rondzie sprawily, ze tylna poloska jest do wymiany.
A oprocz tego w zeszly wtorek w trybie pilnym pogotowie zawiozlo mnie do szpitala, gdzie spedzilam kolejne 48 godzin na obserwacji. Na dowidzenia zrobili tomografie i wypuscili do domu (a jako ze wypuscili to zakladam, ze nic tam nadprogramowego nie znalezli). A teraz do czekania na rzniecie kregoslupa doszlo czekanie na encefalogram i konsultacje u neurologa. Wyglada na to, ze w wieku calkiem slusznym objawila sie u mnie epilepsja. Jestem z lekka przerazona, a do tego mam dola jak stad do tamtad (a nawet jeszcze dalej).

A wiecie...

a wiecie Wy co..?
Dobrze mi w tym nowszym roku. Jakos tak. Cieplo, domowo i spokojnie. I nawet rozwalony samochod mnie nie martwi, bo mam bardzo mocne wrazenie, ze bedzie dobrze.
Wreszcie.
Tam-gdzies-tam.. bliscy mi ludzie razem sie bawili... I im tez dobrze.. ba! Lepiej w tym roku bedzie. Wiem. Po prostu wiem :)
Czego i Wam zycze!