Cale zycie z baranami...

Ledwo zyje, znowu gonie ostatkiem sil, odliczajac dni do urlopu (31 - hura).

Przydzielony mi na poczatku stycznia pomocnik okazal sie baranem jakich malo (nawet w tym pelnym baranow kraju). Pracuje tu juz 6 lat, a wzmiankowany baran podszedl do mnie wczoraj i zapytal jak sie pisze moje nazwisko. Odjelo mi mowe. Po pierwsze - po szesciu latach moglby zapamietac te cztery litery, a po drugie - sprawdz, do qwy nedzy, swojego maila ciolku. Obawiam sie, ze nawet zadanie 2013 roku mogloby okazac sie za trudne dla matola:

Wszystko mi opadlo, naprawde. Poza tym, jakby nie patrzec, to troche jakby brak szacunku, nie?
W dupe tam... Wracam do papierow i czekam na wiosne (i urlop - zaleznie co bedzie wczesniej).

Pod gorke...

Jakos mi pod gorke ostatnio. Cholerny kawalek dysku odrosl, boli znowu, dretwieje i czucia nie mam w stopie (albo stopach, zaleznie od dnia, bo teraz na obie strony mi sie rzuca).
Na zewnatrz pizdowata pizdzielucha, chrzaniona zimowa pora deszczowa, a wiatr wyje potepienczo przez szpary w zamknietych szczelnie(!) oknach.
Samochod mi sie zbuntowal. Nie chce sie gadzina otworzyc. Ani z pilota, ani kluczykiem. Wymienilam baterie. Dalej dupa. Ktos mi podpowiedzial, ze moze kluczyk trzeba zresetowac, no to hej, wujku guglu, pomoz! Pomogl. Pierwsze zdanie instrukcji resetowania kluczyka brzmi - usiadz w samochodzie i zamknij drzwi. Kurde, no chcialabym. Zabieram ustrojstwo do speca dzis, niech obejrzy.
Szarlotka za mna chodzi. Taka z rodzynkami. Jak zdaze to zrobie jeszcze dzis. Albo jutro, bo w planach placki ziemniaczane, to akurat sie bedzie piec, a ja smazyc. No.
W ogole to takie o cos znalazlam:

Podoba mi sie bardzo. I o ile wiem jak krem zrobic to tajemniczy czlonek meski w opisie ciasta jakos mi myslenie wylacza i za cholere nie wiem co autor mial na mysli.

Pada, pada snieg :)

Przed chwila musialam wytlumaczyc przerazonym kolezankom, ze dopoki nie ma mrozu (TO ZNACZY DOPOKI TEMERATURA JEST POWYZEJ ZERA) to ich nie zasypie i niech nie panikuja, bo mi sie slabo od tego robi. Aczkolwiek biorac pod uwage jak np BBC tlumaczy ludziom co robic w czasie tych strasznych opadow, to chyba nie ma sie co dziwic, ze panika.

No bo przeciez te pol centymetra nas zabije co najmniej. W head office ludzie bardzo niezadowoleni, bo mimo 6 cali sniegu kierownictwo ich nie puscilo do domu. No ja pierdole....

Update: tak to wlasnie wyglada:

Wiec snieg sobie pada, a ja chce wiecej - zwlaszcza, ze weekend zaplanowany wyjazdowy,aparaty czekaja w torbie. Za 3 godziny ruszam sie odprezac i relaksowac. Wanna, wodorosty, masaze, kolezanka M i gorzka zoladkowa :)

A! A jakos za pare miesiecy bedzie wystawa moich fotografii - czekam na potwierdzenie dokladnego terminu.

Jestem, jestem....

Jestem, zyje. Ale jakos tak bez przekonania. Krotkie dni, wieczory dlugie, zakupilam 19 tomow (papierowych!!!) Higginsa (seria o Sean'ie Dillon'ie - sam miod i malina, zwlaszcza kawalki o wspolpracy z IRA) i nie mam czas (ani checi) na nic.
Czasem tylko wyjsc gdzies. Ponizej Whitehead.

Do tego zmuszeni okolicznosciami wybralismy sie do Titanic Musem. Eee... Z wlasnej woli jednak bym sie tam nie wybrala. I nie polecam. Natomiast fajne zdjecia maja.

Wyjatkowo nie moge doczekac sie Swiat. A konkretnie dluuugiej laby (11 dni w tym roku, chyba musze za jakas wieksza ilascia ksiazek sie znowu rozejrzec, bo Higginsa nie wystarczy).

P.S. W porownaniu do poprzedniego nowy ajfon wydaje sie miec o niebo lepszy aparat :)

P.P.S. Dziekuje Wujkowi  Googlowi za przyslanie mi gosci szukajacych fraz:
- ryz higroskopijny
- strach i zgrzytanie zebow
- cos kiczowatego
- o bogowie
- skubanie bazanta
- patroszenie bazanta
                                        Tym razem bez komentarza, zwlaszcza ten ryz.

Powrot...

Bylo, minelo. A bylo cudnie i bez wahania stwierdzam, ze byly to najlepsze wakacje w moim zyciu. Perfekcyjne miejsce, wspaniale wino, przepyszne jedzenie (no dobra, moze poza miecznikiem) i do tego H caly czas obok.

Najwiekszym szokiem byl powrot - wylot z 36st ladowanie przy 8. Masakra.

A potem masakra w pracy (ale juz widac swiatelko w tunelu i do konca tego tygodnia powinnam juz byc na biezaco). Generalnie o wypoczynku prawie juz zapomnialam i praca-dom-praca-dom znowu. Zycie. A do tego pada, leje, a czasami obrywa sie chmura. I tyle o.

Zdjecia TU.